در راه خدا همیشه ساعیست علی برخلق خدا رهبر و راعیست علی
نسبت به خلیفه های صدر اسلام چون مصرع آخر رباعیست علی.
از دزد درون و راهزنهای برون تخریب شدم نمانده درمن رکنی
ای پنجه طلاترین معمار جهان یاصاحب عصروالزمان ادرکنی.برسر قبرهابیل در بلندی های جولان:
فرزند توام پدر علیل و ناتوان با سینه ی پر آه و بچشمی گریان
بعد از تو و آن کار عمو قابیلم آش است همان و کاسه هم هست همان.
عمریست که ما از ته دل کشیم جیغ کایام سرآمد و نیامد او دریغ
او قله و ما چو دره با یک پرسش آیا رسد این جیغ ضعیفان به ستیغ؟
این مهدی باکری ما در سنگر بردفع عدوی خیره سر از کشور
چون بابک خرم است بر معتصمان هم آریوبرزن است بااسکندر.
دانی که چرا جهان مرا حیران است؟ وز فرط تحیرش چنین ویران است؟
شکل دل هر کسی بود صنوبری شکل دل من چو نقشه ی ایران است.
آ ز من و تو گندمی است و نانی است تقوا عوض هوای دل قربانی است
ما هرکه قسم بخورد باور کردیم در یک کلمه بهشت ما شیطانی است.
آئینه ی جانبازی ما خرمشهر پروانه ی خودسازی ما خرمشهر
مایک سر و گردن زهمه بالائیم برهان سرافرازی ما خرمشهر.