یریدون لیطفئوا نور الله بافواههم والله متم نوره ولو کره الکافرون(8صف).

 

«چراغی را که ایزد بر فروزد

هرآن کس پف کند ریشش بسوزد.»

فروغی جاودانی هست قرآن

نپنداری که فانی هست قرآن

چراغی آسمانی هست قرآن

چراغی را که ایزد بر فروزد

هرآن کس پف کند ریشش بسوزد

مکن خورشید را پف ای فلانی

تو خفاشی زمهر و مه چه دانی

نمی دانی بدان بوجهل ثانی

چراغی را که ایزد بر فروزد

هرآن کس پف کند ریشش بسوزد

تو ای شیطان و مزدور شیاطین

چرا بی دین شدی گشتی انائین

دو گوشت باز کن تا بشنوی این

چراغی را که ایزد بر فروزد

هرآن کس پف کند ریشش بسوزد

مشو خصم علی ای ابن ملجم

بفرمان ولایت من بسیجم

بوداخطار من از کشور جم

چراغی را که ایزد بر فروزد

هرآن کس پف کند ریشش بسوزد

به موسی و به عیسی دارد ازعان

مانیفست همه ادیان بود آن

میان حق و باطل هست فرقان

چراغی را که ایزد بر فروزد

هرآن کس پف کند ریشش بسوزد

مدیح مریم عذراست قرآن

ثنای حاجر و ساراست قرآن

هبوطش خانه ی زهراست قرآن

چراغی را که ایزد بر فروزد

هرآن کس پف کند ریشش بسوزد

به امریکا که شیطان بزرگ است

تروریستی که او بد تر زگرگ است

بگو مکر خدا بسکه سترگ است

چراغی را که ایزد بر فروزد

هرآن کس پف کند ریشش بسوزد .