1-      بساز اي مغني ره دل پسند          بر او تار اين ارغنون بلند

رهي كان زمحنت رهائي دهد      بتاريك شب روشنائي دهد.

2-      مغني بيا زاول صبح بام     بزن زخمه ي پخته بر رود خام

از آن زخمه كو رود آب آورد     زسوداي بيهوده خواب آورد.

3-      مغني يكي نغمه بنواز زود     كز اندیشه بر مغزم افتاد دود

چنان بركش آن نغمه ي نغز را     كه ساکن كني در سر این مغز را.

4-      مغني ره باستانی بزن     مغانه نواي مغاني بزن

من بي نوارا به آن يك نوا     گرامي كن و گرمتر كن نوا.

5-      مغني بيار آن نواي غريب     نو آئين تر از ناله ي عندليب

نوائي كه در وي نوائي بود     نوائي نه كز بينوائي بود.

6-      مغني بر آهنگ خود ياد گير      يكي پرده زآهنگ خود باز گير

كه مارا سر پرده ي تنگ نيست بجز پي فراخي در آهنگ نيست.

7-      مغني سماعی بر انگيز گرم     سرود بر آور به آواز نرم

مگر گرمتر زين شود كار من     كسادي گريزد زبازار من.

8-      مغني بيا چنگ را ساز كن     بگفتن گلو را خوش آواز كن

مرا از نوازيدن چنگ خويش     نوازشگري كن به آهنگ خويش.

9-      مغني بدان ساز تيمار سوز     نشاط مرا يك زمان بر فروز

مگر زان نواي بريشم نواز     بريشم كشم روم را درطراز.

10-   مغني غنارا در آور بجوش     كه در باغ بلبل نبايد خموش

مگر خاطرم را بجوش آوري     من گنگ را در خروش آوري.

11-   مغني بيار آن ره باستان     مرا يارئي ده در اين داستان

زدستان گيتي مگر جان برم     بر اين داستان ره به پايان برم.

12-   مغني سحرگاه بر بانگ رود     بياد آور آن پهلواني سرود

نشاط غنا در من آور پديد     فراغت دهم زانكه نتوان شنيد.

13-   مغني دلم دور گشت از شكيب     سماعي ده امشب مرا دلفریب

سماعي كه چون دل بگوش آورد     زبيهوشيم باز هوش آورد.

14-   مغني مدار از غنا دست باز      كه اين كار بي ساز نايد بساز

كسي را كه اين ساز ياري كند     طرب با دلش ساز كاري كند.

15-   مغني دل تنگ را چاره نيست     بجز ساز كان هست و بيغاره نيست

دماغ مرا كز غم آمد بجوش     به ابريشم ساز كن حلقه گوش.

16-   مغني بساز از دم جانفزاي     كليدي كه شد گنج گوهر گشاي

بر اين در مگر چون كليد آوري     از او گنج گوهر پديد آوري.

17-   مغني توئي مرغ ساعت شناس     بگو تا زشب چند رفتست پاس

چو دير آمد آواز مرغان بگوش     از آن مرغ سغدي برآور خروش.

18-   مغني يك امشب برآواز چنگ     خلاصم ده از رنج اين راه تنگ

مگر چون شود راه بر من فراخ     برم رخت بيرون از سنگلاخ.

19-   مغني دلم سير گشت از نفير      بر آور يكي ناله بر بانگ زير

مگر ناله ي زيرم آيد بگوش       از اين ناله ي زار گردم خموش

20-   مغني بدان جره ي جان نواز برآهنگ ما ناله ي نو بساز  

كه گشتيم چون بلبل از ناله مست     بدان ناله زين ناله دانيم رست.

21-   مغني بر آراي لحني درست     كه اين نيست مارا خطائي نخست

بدان لحن بردن توان بامداد     همان لحن هاي جهان را زياد.

22-   مغني بياد آر بر ياد من     سرودي بر آهنگ فرياد من

بكن شادم از شادي آنسرود     مگر بگذرم زآب اين هفت رود.

23-   مغني در اين پرده ي دير سال     نوائي بر انگيز و با او بنال

مگر بر نواي چنان ناله اي      فروبارد از اشگ من ژاله اي.

24-   بيار اي مغني نوائي شگفت     گرفته رها كن كه خوابم گرفت

وگر زان ترنم شوم خفته نيز     نبينم مگر خواب آشفته نيز

25-   مغني ره رامش جان بساز     نوازش كنم زان ره دلنواز

چنان زن نوا از يكي تا بصد     كه در بزم خسرو زدي بار بد زن.

26-   مغني ره رامش آور پديد     كه غم شد بپايان و شادي رسيد

رونده رهي زن كه بر رود ساز چو عمر شه آن راه  باشد دراز.

    

آلات موسيقي در مغني نامه : او تار ، رود خام ،چنگ ، ساز ، غنا ، مرغ سغدي ، جره .

 نغمه هاي ساز و آواز در مغني نامه :  ره دل پسند ،   نغمه ي نغز  ، ره باستانی ، نوا ، آهنگ خود ، سماع دلفریب ، سرود ، نواي بريشم نواز ، ره رامش ، ره رامش جان ، نوائي شگفت ، پرده ي دير سال ، لحني درست  ، ناله ي نو ، بانگ زير ، گنج گوهر ، دم جانفزاي   ، ابريشم ساز ، سماع ، پهلواني سرود .